تبليغاتX
ورود آزاد
محمد

راستش نمیدانم چرا ما مسلمانان هیچ وقت نمیخواهیم به اصل خودمان برسیم و آن شور و شعور زمان پیامبر را تجربه کنیم!

من شیعه هستم این درست اما مهمتر از این ماجرا این است که من مسلمان هستم!

چرا به مسلمان بودن هم لااقل احترام نمیگذاریم!!؟؟

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 20:36 توسط حميدرضا جعفري |

سنگینی باری که خدا بر دوش ما می گذارد آن قدر نیست که کمرمان را خردکند ، اما دقیقا آن اندازه است که ما را برای دعا به زانو در آورد.

بزن آن پرده ، اگر چند تو را سیم
از این ساز گسسته
بزن این زخمه ، اگر چند در این کاسه ی تنبور
نمانده‌ست صدایی ...

بزن این زخمه
بر آن سنگ
بر آن چوب
بر آن عشق
که شاید
بردم راه به جایی ...

نغمه سر کن که جهان
تشنه ی آواز تو بینم
چشمم آن روز مبیناد
که خاموش
درین ساز تو بینم ...

نغمه ی توست ، بزن
آنچه که ما زنده بدانیم
اگر این پرده برافتد
من و تو نیز نمانیم .
اگر چند بمانیم و
بگوییم همانیم . . .
+ نوشته شده در شنبه هفدهم اسفند 1387ساعت 7:34 توسط حميدرضا جعفري |

مردم از اول صبح توی این سرما یکریز دارند دور حرم به سر سینه میزنند!

واقعا امام رضا چقدر ....

نمیشه درباره اش حرف زد..

 

+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 19:9 توسط حميدرضا جعفري |

حرم امام رضاچشم هایم را که می‌بندم خواب تو را میبینم!

چشمهایم که بسته باشد

تایپ خیلی ...

سخت دوستت دارم!

امیدوارم این را باور داشته باشی

هرچند خوابهای کودکانه‌ام در هراس‌آورترین لحظه‌های دوست داشتن...

گریه

چکه چکه تا بودن

اه به این کی بورد گند خورده ماتم زده مشکی

حالا نمیشد بعدا زهر را بنوشی

زهر مگر چه رسمیتی دارد

شأن یک پیاله زهر مگر چقدر زیاد است؟

کثافت همه سیستم را برداشته

وقتی تو نباشی

سایتهای زرد قرمز می‌شوند و چشمهای ابدی من شیشه

حالا دوست داشتن خیلی خیلی زرد شده

حالا زندگی همه آهو ها در خطر است

+ نوشته شده در شنبه سوم اسفند 1387ساعت 20:25 توسط حميدرضا جعفري |

درست يادم نيست

اولين بار كه مردم، چند سالم بود

حالا هر شب جنازه‌اي بر دوش

از كنار اين قيافه‌هاي عبوس و لجوج

                                                از مرگ هراسيده

آرام مي‌گذرم

حالا هر شب جنازه‌اي بر دوش

                                    تمام جاده‌هاي زمين را دور مي‌زنم

بر مي‌گردم

            سر بر  شانه‌هاي بي كسي

                                    زيستنم را گريه مي‌كنم

خيالتان را راحت كنم

                        من سالهاست مرده‌ام

تنها كسي در هيأت من مانده است

تا لباسهايم را كهنه‌تر كند

*    *    *

باور كنيد آنقدر تنهايم كه گاهي احساس مي‌كنم

            سايه‌ام را باد برده است

 

+ نوشته شده در جمعه دوم اسفند 1387ساعت 20:28 توسط حميدرضا جعفري |

 

سردار رويايي من بيا

                        و پرچمت را

                                    برفراز نگاهها

آنجا كه عشق معني جنون مي‌دهد

                                                برافراز

تا دمي براي زخمهايت      

                                    گريه كنم .

+ نوشته شده در پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 7:28 توسط حميدرضا جعفري |